ΚΚΕ – Αναφορά Γ. Τούσσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

07/12/2011

Βρυξέλλες, 7 Δεκεμβρίου 2011

Προς την Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ

Επιτάχυνση των διαδικασιών για ιδιωτικοποιήσεις θαλάσσιων περιοχών με οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζόμενους και το περιβάλλον

Με το νόμο 2742/1999 με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «χωροταξικός σχεδιασμός και αειφόρος ανάπτυξη και άλλες διατάξεις» που αναφέρεται στην ίδρυση «Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών», (ΠΟΑΥ) καθώς και την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) υπ. αριθ.31722/04.11.2011 για το «ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού για τις υδατοκαλλιέργειες», ενισχύεται το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο και επιταχύνονται οι διαδικασίες για την ιδιωτικοποίηση και εκμετάλλευση μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων από τους μονοπωλιακούς επιχειρηματικούς ομίλους, με οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζόμενους, τους φτωχούς ψαράδες και το περιβάλλον.

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική της ΕΕ, της κυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ – αποτελεί εργαλείο, για τον αφανισμό των φτωχών και μικρομεσαίων ψαράδων, ώστε το μεγάλο κεφάλαιο ανεμπόδιστα να ελέγξει τους αλιευτικούς πόρους, τις υδατοκαλλιέργειες, τη μεταποίηση και το εμπόριο των αλιευμάτων.

Ο αντιλαϊκός αυτός νόμος και η σχετική ΚΥΑ εναρμονίζονται με τις κατευθύνσεις της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ), την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ). Έχει ιδιαίτερη σημασία ο χρόνος έκδοσης της σχετικής ΚΥΑ. Συμπίπτει με την ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου – ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ – της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ μέσα από το χτύπημα μισθολογικών, εργασιακών, κοινωνικών δικαιωμάτων και νέα φορομπηχτικά μέτρα σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Ξεπούλημα στα μονοπώλια της δημόσιας περιουσίας ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΣΕ, λιμάνια, αεροδρόμια. αυτοκινητόδρομοι κ.α.

Συμπίπτει σε χρονική περίοδο απορροφήσεων μικρών επιχειρήσεων υδατοκαλλιέργειας από μεγαλύτερες, με τάση να περιέλθει και αυτός ο κλάδος σε ελάχιστους επιχειρηματικούς ομίλους που θα μονοπωλούν στο εξής την παραγωγή των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας. Οι «περιοχές οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ) δεν είναι θαλάσσιοι χώροι περιορισμένης έκτασης, τις οποίες οι επιχειρηματίες τις νοικιάζουν απ' το δημόσιο για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, οι οποίες ανά πάσα στιγμή μπορεί να ανακληθούν εάν οι καλλιεργητικές δραστηριότητες παρεκκλίνουν από τους όρους σύμβασης, ενοικίασης και αδειοδότησης της μονάδας τους. Πρόκειται για θαλάσσιες περιοχές χιλιάδων στρεμμάτων που παραχωρούνται απ' το Δημόσιο σε φορείς οι οποίοι έχουν τον απόλυτο έλεγχο της περιοχής.

Στην οριζόμενη θαλάσσια «περιοχή οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ), ο φορέας που θα έχει την ευθύνη θα απαρτίζεται κατά πλειοψηφία απ' τους επιχειρηματίες του κλάδου Υ/Κ είτε άμεσα (Επαγγελματικές Οργανώσεις Θαλασσοκαλλιεργειών), είτε έμμεσα (Επιμελητήρια, στα οποία θα εκπροσωπούνται οι επαγγελματικές οργανώσεις). Αυτοί θα καθορίζουν τον αριθμό των μονάδων Υ/Κ που θα λειτουργούν εντός της «περιοχής οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ), τα είδη που θα καλλιεργούνται και τη δυναμικότητα των μονάδων.

Προνόμια στο κεφάλαιο

Ο νόμος 2742/1999 και η σχετική ΚΥΑ για τις «περιοχές οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ) είναι ένα νέο μεγάλο πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματίες των υδατοκαλλιεργειών. Το αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο παρέχει νέα προκλητικά προνόμια για τα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον κλάδο και συγκεκριμένα:

  • Οι επιχειρηματικοί όμιλοι μπορούν να αναπτύσσουν υδατοκαλλιεργητική δραστηριότητα ακόμη και στις προστατευμένες ζώνες “NATURA 2000”. Θα έχουν ουσιαστικά στην κυριότητά τους τεράστια θαλάσσια έκταση αποκλειστικά για τις δραστηριότητές τους, αποκλειόμενης κάθε άλλης δραστηριότητας στο χώρο που θα καθορίζουν.
  • Ενώ αυξάνουν τη δυναμικότητα των μονάδων υδατοκαλλιέργειας, ταυτόχρονα μειώνουν δραστικά το εργατικό δυναμικό εντατικοποιώντας στο έπακρο τη δουλειά των εργαζομένων, οι οποίοι δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, 12 – 16 ώρες την ημέρα, χωρίς Σύμβαση Εργασίας με μισθούς πείνας. Όσο για τις κατά κόρον διατυμπανιζόμενες υποσχέσεις για θέσεις εργασίας, δεν είναι τίποτε άλλο παρά κούφια ρητορική.
  • Τα κέρδη που αποκομίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι της υδατοκαλλιέργειας είναι τεράστια, ακόμη και στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης.
  • Στα τριάντα χρόνια εμπειρίας απ' τις υδατοκαλλιέργειες στη χώρα μας η παρουσία μονάδων σε διάφορες περιοχές δε συνέβαλε στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων των περιοχών και κοινοτήτων με τις οποίες γειτνιάζουν ή στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
  • Οι τοπικές κοινωνίες ουδέποτε αγκάλιασαν τις δραστηριότητες των υδατοκαλλιεργειών στις περιοχές που οι κάτοικοί τους είχαν άμεση πρόσβαση στη θάλασσα. Αντίθετα, μεγάλες κινητοποιήσεις έγιναν ή είναι σε εξέλιξη από τους μικρομεσαίους ψαράδες και τους εργαζόμενους κατοίκους ενάντια στους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στις υδατοκαλλιέργειες, στον Σαρωνικό και τον Αργολικό κόλπο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
  • Η γενική επιστημονικά τεκμηριωμένη πεποίθηση των εργαζομένων, των κατοίκων τους, ύστερα απ' τη μακροχρόνια εμπειρία που απέκτησαν, είναι ότι πρόκειται για ρυπογόνες δραστηριότητες που καταστρέφουν το θαλάσσιο περιβάλλον στους χώρους εγκατάστασής τους, με οδυνηρές συνέπειες στην αλιεία, στον τουρισμό και στους συναφείς κλάδους, τη δημόσια υγεία, αλλοιώνοντας ταυτόχρονα το χαρακτήρα περιοχών μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας (Επίδαυρος, Σαρωνικό κόλπο, Φράγχθι, Αργολικό κόλπο κ.α.).
  • Παράγουν προϊόντα που υστερούν σε ποιότητα έναντι των αλιευμάτων της συλλεκτικής αλιείας.
  • Με την ίδρυση των «περιοχών οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ),θεωρητικά απελευθερώνονται τα μικρά και διάσπαρτα ενοικιαζόμενα θαλασσοτεμάχια, αλλά δεσμεύεται μια τεράστια θαλάσσια έκταση, όπου οι λειτουργικές διεργασίες των υδατοκαλλιεργειών και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα.
  • Πρόκειται για μετατόπιση και μεγιστοποίηση της αναμφισβήτητης επιβάρυνσης του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Παράλληλα, για τους ψαράδες θα είναι απώλεια σημαντικού αλιευτικού πεδίου με όποιες αρνητικές συνέπειες προκύψουν για το εισόδημά τους.
  • Η όλη εξέλιξη στην ανάπτυξη των υδατοκαλλιεργειών αποδείχτηκε ότι δεν αποτελεί κάποιο τεχνικό θέμα με στόχο τη βελτίωση της αφθονίας του υπάρχοντος ενάλιου πλούτου, αλλά είναι καθαρά πολιτικό και ταξικό, με στόχο τον έλεγχο των αλιευτικών πόρων απ' το κεφάλαιο, αφού εκτοπιστούν οι μικροί και μεσαίοι ψαράδες που δούλευαν ανέκαθεν στις περιοχές που εγκαταστάθηκαν οι ιχθυοκλωβοί.
  • Όσο για την προσδοκώμενη ενσωμάτωση των ψαράδων στις καλλιεργητικές διαδικασίες, που θα οδηγήσουν στη μετεξέλιξή τους από ψαράδες-κυνηγούς σε ψαράδες-γεωργούς, εξασφαλίζοντας έτσι ένα λαϊκό έρεισμα στις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες του κεφαλαίου, αποδείχτηκε αυταπάτη. Στα τριάντα χρόνια παρουσίας – παραγωγής υδατοκαλλιέργειας δεν υπήρξε ψαράς να εγκαταλείψει την αλιεία και να γίνει υδατοκαλλιεργητής. Αντίθετα, για τους φτωχούς ψαράδες, οι ιχθυοκλωβοί – η ιχθυοκαλλιέργεια αποτέλεσαν και αποτελούν εμπόδιο στη δουλειά τους και μέσο για να επιταχυνθεί ο διωγμός τους από την αλιεία.

Η διαμόρφωση «περιοχών οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών» (ΠΟΑΥ) στις διάφορες περιοχές της χώρας αποτελεί τμήμα της γενικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, ιδιωτικοποίησης και εκμετάλλευσης μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων από τα μονοπώλια. Είναι ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί που επικαλούνται τα «παπαγαλάκια» του κεφαλαίου ότι τέτοιες πρωτοβουλίες στοχεύουν δήθεν στην προστασία και ορθολογική διαχείριση του ενάλιου πλούτου. Καθαρή υποκρισία.

Προστασία του περιβάλλοντος και κερδοφορία του κεφαλαίου είναι πράγματα ασυμβίβαστα. Το ΚΚΕ αντιπαλεύει με όλες του τις δυνάμεις την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, της κυβερνητικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου. Το ΚΚΕ τονίζει ότι η ικανοποίηση των διεκδικήσεων των μικρομεσαίων ψαράδων και οι υδατοκαλλιέργειες μπορούν να αξιοποιηθούν μόνο στα πλαίσια της λαϊκής εξουσίας, της κεντρικά σχεδιασμένης λαϊκής οικονομίας, όταν τα μέσα παραγωγής γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία, με κοινωνικό έλεγχο, όπου ο παραγόμενος πλούτος θα ικανοποιεί τις λαϊκές διατροφικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των μονοπωλίων.

Γιώργος Τούσσας
Μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ